نوید جاودان

  حوزه های متفاوت قدرت دین در ایران وجهان    دین چه کارکردی دارد؟ مذهب کجا می‌تواند مخل روند زندگی باشد؟ آیا دین بدیلی دارد یا سرنوشت محتوم بشر است؟ جایگاه دین در ایران و در کشورهای متمدن دنیا کجاست؟ اسد سیف، پژوهشگر، کوشیده در یادداشتی به این پرسش‌ها پاسخ دهد.با آنچه که امروز در جهان شاهدیم، از میان پرسش‌های بنیادین جنبش نوزایی در غرب، رابطه انسان با دین دگربار از لابه‌لای تاریخ سربرآورده است. آیا انسان نیاز به اعتقاد دینی دارد؟ زندگی بدون مذهب چگونه خواهد بود؟ اعتقاد چگونه شکل می‌گیرد و چه نقشی در انسان و جامعه دارد؟ جامعه‌هایی که لائیک هستند تا چه اندازه توانسته‌اند از نقش مذهب در ارکان جامعه بکاهند؟ آیا انسان محکوم است که مذهبی باشد یا حتی مذهبی در زندگی داشته باشد؟ دین همچون نیاز دین زاده ذهن بشر است. در برابر پرسش‌های هستی‌شناسانه انسان‌ها در روند تاریخ شکل گرفته تا پاسخی به ناآگاهی‌ها و نادانی‌ها باشد. خلق شده تا بار هستی را برای انسان تحمل‌پذیر گرداند. تغییر شکل داده تا برای رسیدن به قدرت، او را به زیر اراده خویش بکشاند. در او ریشه دوانده، نهادینه شده، تا آن انداز...

گاهی به زنان و مجازات مرگ در ایران   برای بررسی بستر و عوامل آشکار و پنهان منجر به اعدام زنان در ایران، باید نگاهی به چارچوب قوانین منجر به صدور این احکام انداخت و نقض حقوق اساسی مانند دادرسی عادلانه را بررسی کرد، به موازات آن، پرداختن به شرایط تبعیض آمیز اجتماعی و حقوقی زنان در ایران ضروری است.

  داغ غمت هر که دلش سوختنی نیست         داغ غمت هر که دلش سوختنی نیست از شمع رخت محفلش افروختنی نیست گرد آمده از نیستی این مزرعه را برگ ای برق! مزن!  خرمن ما سوختنی نیست در طوف حریمش ز فنا جامهٔ احرام کردم که این جامه به تن دوختنی نیست یک دانه اشک است روان بر رخ زرین سیم و زر ما شکر که اندوختنی نیست در مدرسه آموخته های گرچه بسی علم در میکده علمی‌است که آموختنی نیست خود را چه خود فروشی به دگر کس به،  ای دل! بفروش اگر چند که بفروختنی نیست گویند که در خانه دل هست چراغی افروخته کندر حرم افروختنی نیست. تقدیم به همه عزیزان جان‌باخته 

  اعتراضات سراسری مردم ایران؛  صدای بی‌امان برای آزادی و عدالت

  نام هایی بر سنگ فرش شب   در کوچه‌های خاموشِ چند روزِ آتش و آه، نام‌ها افتادند از لب‌ها،  و بر سنگفرشِ شب خون، معنیِ تازه‌ای از وطن نوشت. مردمی بودند  با دست‌های خالی و قلب‌های پُر، که صبح را باور داشتند  و شب، زودتر از خواب، به دیدارِ ستاره رفتند. باد، هنوز صدایشان را می‌آورد از پنجره‌های نیمه‌بسته: نان، آزادی، زندگی واژه‌هایی ساده ک ه بهایشان سنگین شد. مادران، با چشمانی که تقویم ندارند، هر روز را سال می‌شمارند؛ و پدران، سکوت را چون کوهی بر شانه می‌کشند. ای آنان که رفتید، نامتان در حافظه‌ی خاک نمی‌میرد؛ در رگ‌های شهر جریان دارد و هر سپیده، به احترامِ شما آهسته‌تر طلوع می‌کند.

  دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی   در طول نزدیک به پنج دهه عمر حکومت جمهوری اسلامی، دستگاه‌های نظامی، امنیتی و اطلاعاتی تقریبا هر تظاهرات، اعتراضات و نارضایتی عمومی را با خشونت سرکوب کرده‌اند. در این سالها همواره بحث‌ها بر سر اینکه وظیفه سرکوب دقیقا برعهده کدام نهاد امنیتی داخلی است، جدی بوده است. ویدئوها و روایت‌هایی که طی روزهای گذشته در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده و از سوی رسانه‌های بین‌المللی و سازمان‌های حقوق بشری راستی‌آزمایی شده‌اند، نشان می‌دهد نیروهای مسلح به سوی جمعیت آتش گشوده‌اند و دست به اقداماتی زده‌اند که به گفته ناظران، از سرکوب‌های پیشین نیز خشن‌تر بوده است. در خصوص تعداد واقعی کشته‌ها، اتفاق نظری وجود ندارد و از هزار تا بیش از ۱۰ هزار نفر در گزارش‌های مختلف یاد می‌شود.

  جمهوری اسلامی ممکن است از «مواد شیمیایی سمی» علیه معترضان استفاده کرده باشد براساس این گزارش که از منابع معتبر ایرانی‌  ک رد به دست آمده، نوعی  ماده شیمیایی سمی  علیه معترضان به کار رفته که باعث شده  است  برخی از مجروحان چند روز بعد جان خود را از  دست بدهند.

  نظریه ی مای ساتو در مورد اعتراضات اخیر ایران